Uzun süreli depolamanın hedeflendiği dondurularak kurutulmuş gıda ürünlerinde temel konu, ambalaj içindeki oksijen ve nemi kontrol etmek gibi görünüyor.
Sektör standardının, son derece düşük oksijen ve nem buharı geçirgenlik oranlarına sahip, çok kalın (5–7 mil) Mylar kullanmak olduğu anlaşılıyor. Uygun boyutta bir desikant ve oksijen tutucuyla birlikte bu yapı, torba kapatıldıktan sonra içeride bulunan oksijen veya nemi kontrol altına alacaktır.
Ancak sorum şu: Oksijen ve nem buharı geçirgenlik oranları daha yüksek olan ince bir torba; daha yüksek kapasiteli desikantlar ve oksijen tutucularla ve/veya gazla yıkamalı kapatmayla desteklenirse aynı raf ömrünü sağlayabilir mi?
Sağlayabilirse bu nasıl hesaplanır?
Ufuk Ayyıldız yanıtı
gönderilme düzenlenmeDepolama koşulları ve ambalaj yüzeyi bu noktada çok önemli olduğu için bunun iyi bir fikir olmadığını düşünüyorum.
Bence bu kolayca test edilebilir. İki türü aynı koşullarda bir hafta depolayın, ardından sonuçları kontrol edin.